Τα palos του flamenco: οι μορφές που πρέπει να γνωρίζετε

Ο ορισμός του palo

Η Wikipedia ορίζει το palo, ή cante, ως οποιαδήποτε από τις διαφορετικές παραδοσιακές μουσικές μορφές του flamenco. Η λέξη σημαίνει «φυλή χαρτοπαιξίας» και το άρθρο χαρακτηρίζει την κατάταξη χαλαρή. Τα palos ομαδοποιούνται κατά παραδοσιακή προέλευση, κατά μουσική προέλευση, κατά διάθεση και κατά οικογένεια compás. Η ομαδοποίηση κατά διάθεση, την οποία η Wikipedia αποδίδει στον Christof Jung το 1990, τα χωρίζει σε cante grande, cante intermedio και cante chico: τις πιο σοβαρές, τις μεσαίες και τις πιο ανάλαφρες μορφές.

Η οικογένεια της soleá

Η soleá είναι ένας ρυθμός χτισμένος σε κύκλο 12 χτύπων, και η Wikipedia αναφέρει ότι τα περισσότερα palos της οικογένειας θεωρούνται παραδοσιακά ρωμανικής προέλευσης. Οι alegrías ανήκουν στην ομάδα cantiñas μέσα στην οικογένεια, μαζί με τις romeras, τα caracoles και το mirabrás. Έτσι, όταν ακούτε ότι ένα palo ανήκει στην οικογένεια της soleá, γνωρίζετε τον παλμό του πριν γνωρίσετε τα λόγια του. Η κιθάρα τείνει να κάνει τον κύκλο εύκολα αισθητό, και τα βήματα του χορευτή επιστρέφουν στους ίδιους χτύπους.

Seguidillas: το βαθύ τραγούδι

Οι seguidillas ανήκουν στην ομάδα του cante jondo, του βαθύ τραγουδιού, με πανηγυρικό χαρακτήρα. Η Wikipedia αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ρυθμικό σχήμα 12 χτύπων και συνδέεται στενότερα με την κουλτούρα της μουσικής των Ρομά. Το άρθρο για το cante jondo αναφέρει ότι, για τον συνθέτη Manuel de Falla, η siguiriya ήταν ο τύπος τραγουδιού στον πυρήνα της ομάδας. Αν μια παράσταση περιλαμβάνει μία, περιμένετε αλλαγή διάθεσης: πιο αργή, πιο βαριά και πιο ήσυχη από τα palos γύρω της.

Bulerías: γρήγορες και γιορτινές

Η Wikipedia κατατάσσει τις bulerías με βάση μόνο τον ρυθμό, ανεξάρτητα από τον τρόπο ή τη στροφή, και αναφέρει ότι, σε αντίθεση με τη soleá, μπορεί να περιλαμβάνει τμήματα 6 και 3 χτύπων. Περιγράφει τη φόρμα ως γρήγορη και γιορτινή, και το άρθρο για το flamenco την αποκαλεί το εμβληματικό palo του compás. Είναι συχνά εκεί όπου τα παλαμάκια και οι κραυγές του jaleo ακούγονται πιο δυνατά, και είναι ένας συνηθισμένος τρόπος για μια παράσταση να ανεβάσει την ενέργειά της πριν από το τέλος.

Tangos, tientos και η οικογένεια του fandango

Τα tangos ανήκουν σε μια οικογένεια σε διμερή μέτρο, τέσσερις χτύποι ανά μέτρο, και η Wikipedia αναφέρει ότι τα tientos είναι μια πιο αργή, πιο συγκοπτόμενη μορφή των tangos. Τα fandangos ξεκίνησαν ως λαϊκοί χοροί που ήταν δημοφιλείς σε όλη την Ισπανία και την Ιβηροαμερική τον 18ο αιώνα, με κανονικές φόρμες σε τρεις ή έξι χτύπους και αργότερα ελεύθερες φόρμες χωρίς σταθερό ρυθμό. Οι malagueñas ανήκουν στην οικογένεια του fandango και τραγουδιούνται σε ελεύθερο ρυθμό. Η Wikipedia αναφέρει τις cartageneras και τη murciana μεταξύ των ελεύθερων μορφών που προέρχονται από τα fandangos, και αναφέρει ότι τα ανατολικά fandangos ξεκίνησαν στην ανατολική Ανδαλουσία και τη Μούρθια.

Πώς να το αξιοποιήσετε σε μια παράσταση

Μην πάτε με λίστα ελέγχου. Η Wikipedia περιγράφει ένα χαλαρό σύστημα, και ένα πρόγραμμα μπορεί να αλλάζει από βραδιά σε βραδιά. Αντίθετα, ακούστε για τρία πράγματα: πόσους χτύπους φαίνεται να επαναλαμβάνει η κιθάρα, αν η διάθεση είναι πανηγυρική ή γιορτινή, και αν η γραμμή του τραγουδιστή είναι δεμένη με τον ρυθμό ή ελεύθερη από αυτόν. Αυτά τα τρία στοιχεία θα κατατάξουν τα περισσότερα από όσα ακούτε σε μια οικογένεια, που είναι το μόνο που χρειάζονται οι περισσότεροι ακροατές. Η παράσταση στο Marbeuf Palace είναι ένα καλό μέρος για εξάσκηση.

Διαβάστε στη συνέχεια: Φλαμένκο στο Παλάτι Marbeuf