Cante, baile ve toque açıklandı

Üç parça, tek sanat

UNESCO'nun flamenko tanımı, onu şarkı (cante), dans (baile) ve müzisyenlik (toque) olarak adlandırılan unsurları birleştiren sanatsal bir ifade olarak nitelendirir. Bu üçü sırayla sahne alan ayrı gösteriler değildir. Birlikte çalışırlar ve samimi bir mekânda birinin diğerine yaslandığını takip edebilirsiniz: şarkıcının cümlesi dansçının ritmini belirler, gitarist ise her ikisine de yanıt verir. UNESCO ayrıca kastanyetlerin, el çırpmalarının ve ayak vurmalarının da onlara eşlik edebileceğini belirtir. Aşağıdaki bölümler her bir unsuru sırasıyla ele alıyor.

Cante: şarkı söyleme

Vikipedi'ye göre flamenko şarkıcısına cantaor denir. Vikipedi'nin alıntıladığı İspanyol Kraliyet Akademisi, cante'yi herhangi bir Endülüs şarkısını söyleme eylemi veya etkisi olarak tanımlar. Flamenko şarkının en derin, en ciddi katmanına, derin şarkı anlamına gelen cante jondo adı verilir. Vikipedi, besteci Manuel de Falla'ya atıfta bulunarak siguiriya'nın özünde yer alan şarkı türü olduğunu söyler ve geleneği Roman halkının acıları ve marjinalleşmesiyle yakından ilişkilendirir. Sesin etkisini göstermesi için sözlerin anlaşılması gerekmez.

Baile: dans

Wikipedia, flamenko dansının duygusal yoğunluğunu gururlu bir duruş, anlamlı kol hareketleri ve vurmalı ayak sesleriyle buluşturur. Kollar, uzanmak yerine başın ve bedenin etrafında kıvrılır. Endülüs festivallerinde görülen fırfırlı, hacimli puantiyeli elbiseler, Sevilla Feria'sında sevillanalar için giyilen elbiseden türemiştir ve aynı makale, kastanyetlerin modern flamenkoda aksesuar olarak kullanıldığını ancak doğaçlama tarzda sıkça kullanılmadığını belirtir. Küçük bir odada ayak vurma, görüntü olduğu kadar bir sestir de.

Toque: gitar

Wikipedia'ya göre flamenko gitaristlerine tocaores denir ve birçoğu, klasik gitardan daha hafif ve daha dar olan, sesi şarkıcıya eşlik etmeye uygun bir flamenko gitarı kullanır. UNESCO, gitar çalmanın eşlikçiliğin ötesine geçtiğini de ekliyor. Wikipedia, picado, akor çalma ve tremolo gibi teknikleri listeliyor. Bir gösteride gitar, şarkıcı için tonu belirler, dansçı için ritmi işaretler ve bazen tek başına öne çıkar. Flamenko gitarı ve cajón rehberi ise daha da ileri gidiyor.

Sonraki: Flamenko gitarı ve cajón

Compás: her şeyi bir arada tutan döngü

Vikipedi, compás'ı flamenkonun temel unsuru olarak nitelendiriyor. Onu ritmik döngüler olarak tanımlıyor; en yaygın olanı 12 vuruşlu kalıplar ve sembolik palo olarak bulerías'ı gösteriyor. Gitarist yokken compás, palmas adı verilen el çırpmasıyla taşınır. Dinleyici için compás, dansçının ayaklarının ve şarkıcının cümlelerinin geri döndüğü yinelenen nabızdır. Saymak zorunda değilsiniz. Eşlik ederek tempo tutmak isteğe bağlıdır ve gösteri bunu sizden istemeyecektir.

Jaleo: müziğin etrafındaki sesler

Vikipedi jaleo'yu sanatçıları cesaretlendiren ve destekleyen ritmik el çırpma ve vokal nidalar olarak tanımlıyor ve sanatın ayrılmaz bir parçası olarak nitelendiriyor. Nidalar arasında olé ve "işte dans etmenin yolu" anlamına gelen así se baila yer alıyor. El çırpma, avuç içi çukurlaştırılarak yapılan boş sesli ya da sert parmaklarla avuca vurulan keskin sesli olabilir; parmak şıklatma ve ayak yere vurma da sayılır. Sahnede sanatçılar bunu sıklıkla birbirleri için yapar; küçük bir gösterinin bir sohbet gibi hissettirmesinin nedenlerinden biri de budur.